"Τάλια" ένα παιχνίδι με πολλή φυσική και μαθημαματικά ..
που το παίζαμε στην Κυδωνιά (Ζηλίστα) τη δεκαετία του 60
Για το παιχνίδι αυτό χρειάζονταν μία ξύλινη βέργα (τάλια) κυλινδικού σχήματος και δύο μικρότερα ξύλλα(ταλιόξυλα) τα οποία κατασκεύαζαν τα ίδια τα παιδιά με τις κλαδευτήρες που χρησιμοποιούσαν να κοβουν κλαρί για τις γίδες ..
που το παίζαμε στην Κυδωνιά (Ζηλίστα) τη δεκαετία του 60
Για το παιχνίδι αυτό χρειάζονταν μία ξύλινη βέργα (τάλια) κυλινδικού σχήματος και δύο μικρότερα ξύλλα(ταλιόξυλα) τα οποία κατασκεύαζαν τα ίδια τα παιδιά με τις κλαδευτήρες που χρησιμοποιούσαν να κοβουν κλαρί για τις γίδες ..
Η τάλια ήταν κυλινδρικό ξύλο μήκους περίπου μισό μέτρο συνήθως από κρανιά. Το ταλιόξυλα ήταν μικρά κυλινδρικά ή πρισματικά ξύλα που το έκοβαν πλάγια στις δύο αντίθετες άκρες ώστε να φαίνεται σαν πλάγιο παραλληλόγραμμο, για να μπορεί να χτυπηθεί και να αναπηδήσει. Κάθε παιδί είχε τη δική του τάλια και συνήθως 2 ταλιόξυλα ένα κάπως μακρύτερο κυλινδρικό (μεγάλο ταλιόξυλο) και λεπτό και ένα πρισματικό σχήματος πλάγιου παραλληλεπιπέδου (μικρό ταλιόξυλο) ..Το παιχνίδι παιζόταν με δύο η περισσότερες ομάδες αλλά μπορούσε και κάθε παιδί να παίζει ως άτομο.. αρχικά καθόριζαν ποιο σημειο θα είναι η αρχή του παιχνιδιού , χάραζαν με την τάλια μια μικρή αυλακιά στο μέγεθος της τάλιας . Για να δουν ποιος παίχτης θα παίξει πρώτος κάποιο παιδί χτυπούσε με την τάλια το μεγάλο ταλιόξυλο ώστε να παει σε αρκετή απόσταση από την αρχή και κάθε παιδί επέλεγε μια λέξη από το ταλιολεξικό (π.χ. τάλια,ταλιόξυλο, ρέγγα , κότα, πίτα, κλπ) στη συνέχεια το παιδί αρχιζε να μετρά την απόσταση χρησιμοποιώντας την τάλια του ως εξης : ταλια – ταλιόξυλο – ρέγγα- κότα - …..και πάλι από την αρχή μέχρι να συναντήσει το ταλιόξυλο. .Το παιδί που θα επαιζε πρώτο υπενθύμιζε στους υπόλοιπους παίχτες κάποιους κανόνες του παιχνιδιού όπως π.χ.
Κούτσουρα, κούρνια, πίτες δεν πάνε και ο παίχτης εχει δικαίωμα να ξαναπαίξει..
Κούτσουρα=όταν τοταλιόξυλο πεσει σε καμιά τρακάδα με καυσόξυλα
Κούρνια=όταν το ταλιόξυλο κουρνιάσει σε καμιά στέγη ή σε κανένα δέντρο
Πίτες=όταν το ταλιόξυλο πέσει σε κανένα ταψί με πίτα ή ψωμί ,πράγμα που μπορούσε να συμβεί αφου κάποιες φορές παίζαμε στις αυλές των σπιτιών..
Ο πρώτος της ομάδας, που ξεκινούσε το παιχνίδι, πήγαινε στην αρχή και χτυπούσε δυνατά το ταλιόξυλο με την τάλια που εκτοξευόταν προς το μέρος που βρίσκονταν οι παίχτες της αντίπαλης ομάδας. Σε αυτό το στάδιο ο παίχτης χρησιμοποιύσε το μακρύ ταλιόξυλο για να μην αστοχήσει στο χτύπημα και χάσει τη σειρά του ...Αν ο παίχτης χτυπούσε το ταλιόξυλο στο κέντρο αυτό διέγραφε παραβολική τροχιά ώσπου να πέσει στο έδαφος χωρίς να περιστρέφεται στον αέρα ...Σε κάποιες περιπτώσεις πήγαινε αρκετά μακριά (μέγιστο βεληνεκές) ..αν όμως ο παίχτης δεν χτυπούσε στο κέντρο το ταλιόξυλο καθώς έκανε παραβολική τροχιά , περιστρεφόταν στον αέρα...και η περιστροφή συνεχιζόταν σε όλη τη διαδρομή (διατήρηση στροφορμής) .Τα μέλη της αντίπαλης ομάδας προσπαθούσαν να πιάσουν το ταλιόξυλο στον αέρα, πριν αυτό πέσει στη γη. Αν αυτό συνέβαινε η ομάδα έπαιρνε εκατό πόντους , αν κάποιος παίχτης το επιανε με το στόμα επαιρνε διακόσιους πόντους , σε αυτές τις περιπτώσεις ο παίχτης έχανε τη σειρά του .
Στη συνέχεια ό παίχτης αν δεν έχανε λόγω εναέριας σύληψης του ταλιόξυλου , τοποθετόυσε την τάλια του στην αυλακιά και κάποιος παίχτης της αντίπαλης ομάδας εριχνε το ταλιόξυλο προς την τάλια με σκοπό να την πετύχει...Αν την πετύχαινε καιγόταν ο παίχτης και συνέχιζε ο επόμενος.. Όταν όμως δεν πετύχαιναν την τάλια ο παίχτης προχωρούσε στο δεύτερο μέρος του παιχνιδιου. Αλαζε ταλιόξυλο και στη θέση του μεγάλου τοποθετούσε το μικρό αυτό γινόταν για να συγκεντρώσει περισσότερους πόντους ,αφού μίκρυνε η μονάδα μέτρησης ..Μετά το χτυπούσε στην άκρη, κάνοντάς το να αναπηδήσει και προσπαθούσε να το χτυπήσει στον αέρα, όσες περισσότερες φορές μπορούσε και απομακρύνοντάς το από τη σχισμή όσο πιό μακρυά ..Είχε δικαίωμα για τρεις προσπάθειες από το εδαφος. Σε περίπτωση που ο παίχτης δεν πετύχαινε το ταλιόξυλο στον αέρα και στα τρία δικαιώματα, έχανε τη σειρά του και έπαιζε ο επόμενος.Η απόσταση που απομακρυνόταν το ταλιόξυλο μετά από κάθε προσπάθεια εδινε πόντους στον παίχτη .
Το ένα χτύπημα στον αέρα ειχε μονάδα μέτρησης την τάλια..
Διπλό χτύπημα στον αέρα μονάδα μέτρησης ηταν το ταλιόξυλο και οι πόντοι διπλασιάζονταν..Παρόμοια για τριπλό , τετραπλό χτύπημα
Αν η τελική απόσταση που εφτανε το ταλιόξυλο μετά τις τρεις προσπάθειες ηταν σχετικά μικρή ενας παίκτης της αντίπαλης ομάδας προσπαθούσε με αλμα απλό η αλμα εις τριπλούν να πατήσει το ταλιόξυλο και αν τα κατάφερνε μηδενιζε τον πρώτο παίχτη .Όταν έχαναν όλοι οι παίχτες της ομάδας, ήταν η σειρά της αντίπαλης να παίξει. Στο τέλος νικούσε η ομάδα που συγκέντρωνε τους περισσότερους πόντους..
Κούτσουρα, κούρνια, πίτες δεν πάνε και ο παίχτης εχει δικαίωμα να ξαναπαίξει..
Κούτσουρα=όταν τοταλιόξυλο πεσει σε καμιά τρακάδα με καυσόξυλα
Κούρνια=όταν το ταλιόξυλο κουρνιάσει σε καμιά στέγη ή σε κανένα δέντρο
Πίτες=όταν το ταλιόξυλο πέσει σε κανένα ταψί με πίτα ή ψωμί ,πράγμα που μπορούσε να συμβεί αφου κάποιες φορές παίζαμε στις αυλές των σπιτιών..
Ο πρώτος της ομάδας, που ξεκινούσε το παιχνίδι, πήγαινε στην αρχή και χτυπούσε δυνατά το ταλιόξυλο με την τάλια που εκτοξευόταν προς το μέρος που βρίσκονταν οι παίχτες της αντίπαλης ομάδας. Σε αυτό το στάδιο ο παίχτης χρησιμοποιύσε το μακρύ ταλιόξυλο για να μην αστοχήσει στο χτύπημα και χάσει τη σειρά του ...Αν ο παίχτης χτυπούσε το ταλιόξυλο στο κέντρο αυτό διέγραφε παραβολική τροχιά ώσπου να πέσει στο έδαφος χωρίς να περιστρέφεται στον αέρα ...Σε κάποιες περιπτώσεις πήγαινε αρκετά μακριά (μέγιστο βεληνεκές) ..αν όμως ο παίχτης δεν χτυπούσε στο κέντρο το ταλιόξυλο καθώς έκανε παραβολική τροχιά , περιστρεφόταν στον αέρα...και η περιστροφή συνεχιζόταν σε όλη τη διαδρομή (διατήρηση στροφορμής) .Τα μέλη της αντίπαλης ομάδας προσπαθούσαν να πιάσουν το ταλιόξυλο στον αέρα, πριν αυτό πέσει στη γη. Αν αυτό συνέβαινε η ομάδα έπαιρνε εκατό πόντους , αν κάποιος παίχτης το επιανε με το στόμα επαιρνε διακόσιους πόντους , σε αυτές τις περιπτώσεις ο παίχτης έχανε τη σειρά του .
Στη συνέχεια ό παίχτης αν δεν έχανε λόγω εναέριας σύληψης του ταλιόξυλου , τοποθετόυσε την τάλια του στην αυλακιά και κάποιος παίχτης της αντίπαλης ομάδας εριχνε το ταλιόξυλο προς την τάλια με σκοπό να την πετύχει...Αν την πετύχαινε καιγόταν ο παίχτης και συνέχιζε ο επόμενος.. Όταν όμως δεν πετύχαιναν την τάλια ο παίχτης προχωρούσε στο δεύτερο μέρος του παιχνιδιου. Αλαζε ταλιόξυλο και στη θέση του μεγάλου τοποθετούσε το μικρό αυτό γινόταν για να συγκεντρώσει περισσότερους πόντους ,αφού μίκρυνε η μονάδα μέτρησης ..Μετά το χτυπούσε στην άκρη, κάνοντάς το να αναπηδήσει και προσπαθούσε να το χτυπήσει στον αέρα, όσες περισσότερες φορές μπορούσε και απομακρύνοντάς το από τη σχισμή όσο πιό μακρυά ..Είχε δικαίωμα για τρεις προσπάθειες από το εδαφος. Σε περίπτωση που ο παίχτης δεν πετύχαινε το ταλιόξυλο στον αέρα και στα τρία δικαιώματα, έχανε τη σειρά του και έπαιζε ο επόμενος.Η απόσταση που απομακρυνόταν το ταλιόξυλο μετά από κάθε προσπάθεια εδινε πόντους στον παίχτη .
Το ένα χτύπημα στον αέρα ειχε μονάδα μέτρησης την τάλια..
Διπλό χτύπημα στον αέρα μονάδα μέτρησης ηταν το ταλιόξυλο και οι πόντοι διπλασιάζονταν..Παρόμοια για τριπλό , τετραπλό χτύπημα
Αν η τελική απόσταση που εφτανε το ταλιόξυλο μετά τις τρεις προσπάθειες ηταν σχετικά μικρή ενας παίκτης της αντίπαλης ομάδας προσπαθούσε με αλμα απλό η αλμα εις τριπλούν να πατήσει το ταλιόξυλο και αν τα κατάφερνε μηδενιζε τον πρώτο παίχτη .Όταν έχαναν όλοι οι παίχτες της ομάδας, ήταν η σειρά της αντίπαλης να παίξει. Στο τέλος νικούσε η ομάδα που συγκέντρωνε τους περισσότερους πόντους..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου