Συνάντηση με τη φυσική

Συνάντηση με τη Φυσική

Καθαρή Δευτέρα του 1969 στην Κυδωνιά δεν έχουμε μαθήματα(είμαι στην Εκτη Δημοτικού) και έχει μια κάπως ζεστή μέρα ..έχω τελειώσει τις δουλειές που μου είχαν αναθέσει οι γονείς και λίγο κάτω απ το αλώνι έχω βρεί ένα καλό σημείο απάνεμο και προσήλιο και περιμένω να έρθουν κι άλλα παιδιά να παίξουμε καμιά κολιτσίνα με τις αυτοσχέδιες τράπουλες που είχαμε στις τσέπες μας ..κάποια στιγμή με πήρε ο ύπνος και όταν με ξύπνησαν οι φωνές των άλλων παιδιών χωρίς να το πάρω είδηση μια μικρή πέτρα χώθηκε στην κοιλότητα του αυτιού ..στην προσπάθεια να τη βγάλω χώθηκε στο εσωτερικό του αυτιού και άρχισα να πονάω …την ανάγκη φιλοτιμία ποιούμενος το είπα στη μάνα μου και με συνοπτικές διαδικασίες οι γονείς αποφάσισαν να πάμε στην Αρτοτίνα που ήταν το πλησιέστερο χωριό που είχε αγροτικό γιατρό ..Δρόμος δεν υπήρχε ούτε ηλεκτρικό ρεύμα και πήγαμε με τα πόδια περίπου δύο ώρες δρόμος και το σούρουπο της ίδιας μέρας είχαμε φτάσει στην Αρτοτίνα… αφού περάσαμε απ τους συγγενείς του πατέρα μου μιας και ήταν το χωριό της μάνας του μας ενημέρωσαν πως ο γιατρός έλλειπε και μας έστειλαν σε ένα μαγαζί που ο μαγαζάτορας έκανε και χρέη πρακτικού γιατρού ..ο οποίος έδειξε μεγάλη άνεση όταν του είπαν οι γονείς μου το πρόβλημα , τους καθησύχασε λέγοντας τους πως  σε λίγο που θα κλείσω το μαγαζί θα βγάλω την πέτρα  και θα γυρίσετε πίσω στο σπίτι σας …Εγώ είχα μαζευτεί σε μια γωνία κρύωνα και πονούσα …κάποια στιγμή μπήκε στο μαγαζί ένας χωροφύλακας εμένα μου φάνηκε σαν στρατηγός αφού δεν είχα ξαναδεί , μόνο αγροφύλακα είχαμε στην Κυδωνιά …Κάποια στιγμή στράφηκε προς τους γονείς μου και τους ρώτησε , τι έχει το παιδί ; και τότε πετάγομαι όρθιος και του λέω  , μπήκε μια πέτρα στο αυτί κι εκείνος ο άνθρωπος θέλει να τη βγάλει αλλά μην τον αφήσετε ..Ο χωροφύλακας πήρε ένα αυστηρό ύφος και γυρίζοντας προς τον καταστηματάρχη του είπε " μην βάλεις χέρι πάνω στο παιδί" μετά γυρίζοντας στους γονείς μου τους είπε " να πάτε το παιδί στη Ναύπακτο να το δεί γιατρός και πρέπει να φύγετε τώρα για να προλάβετε το λεωφορείο που φεύγει στις 5 το πρωί από Πενταγιού ..Αρτοτίνα -Πενταγιού ήταν κάπου πέντε ώρες με τα πόδια αλλά λόγω νύχτας μπορεί να διαρκούσε και λίγο παραπάνω ..Αφού κάναμε κάποιες προετοιμασίες δέχτηκα και το μάλωμα που μου αντιστοιχούσε γιατί δεν άφησα τον άνθρωπο να κάνει τη δουλειά του και κατά τις 10 το βράδυ ξεκινήσαμε για Πενταγιού ..μέσα από τα μονοπάτια ευτυχώς είχε αστροφεγγιά ...εγώ σε όλο το δρόμο δεν έβγαλα άχνα , είχα λερωμένη τη φωλιά …Καθώς ανηφορίσαμε περάσαμε από κάποια ράχη που είχε αρκετό υψόμετρο , (αρκεί να αναφέρω πως το υψόμετρο της Αρτοτίνας είναι 1150μέτρα)..παρατήρησα το πιο παράξενο φαινόμενο που είχα δεί μέχρι τότε ..κοίταζα πάνω και έβλεπα  αστέρια , κοίταζα κάτω ξαναέβλεπα αστέρια , έφτιαξα στα γρήγορα μια ερμηνεία ..αφού ήξερα απ το σχολείο πως η γή είναι στρογγυλή άρα έβλεπα και λίγο απ την κάτω πλευρά του ουρανού …βέβαια αυτό που έβλεπα ήταν τα φώτα εξωτερικού φωτισμού της ΔΕΗ στο Λιδωρίκι που είχε ηλεκτρικό ρεύμα .......Κατά τις 4 το πρωί φτάσαμε στην Πενταγιού (Πενταγοί) και αφού σταματήσαμε το περπάτημα άρχισα να κρυώνω και η μία ώρα μου φάνηκε ατέλειωτη ..Με τον πατέρα μου μπήκαμε στο λεωφορείο και η μάνα μου γύρισε πίσω μόνη της  με τα πόδια στην Κυδωνιά… 'Ηταν η πρώτη φορά που έμπαινα σε αυτοκίνητο, μόλις μπήκα μέσα κάθισα κάτω και προσπαθούσα να κατανοήσω αυτή την εμπειρία ..κοίταζα συνέχεια τον οδηγό και περίμενα να ξεκινήσει το αυτοκίνητο αλλά μάταια ..στο μισοσκόταδο έβλεπα δέντρα  να φεύγουν προς τα πίσω , ένοιωθα αόρατα χέρια να με τραβάνε πότε πότε προς τα έξω και τον ταλαίπωρο τον οδηγό να ταλαντώνεται πάνω κάτω και να μην προχωράει καθόλου απ την αρχική του θέση…είχα κάποιο δίκιο ..ήμουν ένας παρατηρητής στο αυτοκίνητο … στις στροφές ένοιωθα τη φυγόκεντρη δύναμη …Ξημερώνοντας φτάσαμε στο Μόρνο (δεν είχε γίνει ακόμη το φράγμα) , υπήρχε ένα χάνι όπου περιμέναμε το λεωφορείο που θα μας πήγαινε στη Ναύπακτο …εκεί είδα θάλασσα για πρώτη φορά και   αυτό που ένοιωσα δεν περιγράφεται ..μας σύστησαν έναν καλό γιατρό που λεγόταν Σούλος και ο οποίος αφαίρεσε την πέτρα και μου την έδωσε ..την πέταξα στη θάλασσα !!