Τζίτζηκας και Μέρμηγκας

Τζίτζηκας και  Μέρμηγκας

Στο μικρό χωριό ,την Κυδωνιά Ναυπακτίας τα καλοκαίρια που  δεν είχαμε σχολείο , μας είχαν αναθέσει διάφορες εργασίες , τα αγόρια αναλαμβάναμε να βοσκήσουμε τις γίδες πρωί -απόγευμα ..Το πρωί ξεκινούσαμε χαράματα και γυρίζαμε μόλις ανέβαινε λίγο ο ήλιος και το απόγευμα μία ώρα πρίν δύσει  ο ήλιος και  γυρίζαμε όταν χάνονταν τα βασιλέματα στα Βαρδούσια!! όταν τα ζώα βοσκούσαν εμείς κάναμε διάφορες εξερευνήσεις κυρίως βρίσκαμε φωλιές από πουλιά ,στήναμε σκανταλιές για να πιάσουμε κοτσύφια ζωντανά..κ.α.

Μετά τον πρωινό σκάρο και μέχρι το απόγευμα που θα πηγαίναμε τις γίδες να βοσκήσουν ξανά είχαμε το ελεύθερο να κάνουμε ότι θέλουμε , το μόνο που μας απαγόρευαν ήταν να πάμε στο ποτάμι για μπάνιο ..

Αφού έκανα μία επίσκεψη στις μουριές, μιας και η Κυδωνιά είχε πάρα πολλές που έκαναν πολύ νόστιμα μούρα , είχε και κάποιες που έκαναν κόκκινα μούρα , εκεί αφού τρώγαμε βαφόμασταν στα χρώματα του πολέμου και μετά πηγαίναμε στη γούρνα για να δροσιστούμε ..Στη συνέχεια έκανα τον καθιερωμένο έλεγχο στις σκανταλιές και μετά γυρνούσα με την σφεντόνα !! Στο τέλος και καθώς πλησίαζε μεσημέρι  και πριν συγκεντρωθούμε όλοι σε καμιά αχυρώνα και αρχίσουμε να παίζουμε κολτσίνα ,έκανα μια επίσκεψη στις μυρμηγκοφωλιές …Θαύμαζα  να βλέπω την τάξη που υπήρχε στη ζωή των μυρμηγκιών , τα μικρά δρομάκια που έφταναν αρκετά μέτρα μακριά απ τη φωλιά τους ..και τα παρακολουθούσα μέχρι να χαθούν στο εσωτερικό της φωλιάς ..Κάποιες φορές τους χάλαγα το δρομάκι για να δώ τι θα κάνουν ..κι άλλες φορές έφερνα μερικά μυρμήγκια από κάποια γειτονική μυρμηγκοφωλιά και τα έριχνα πάνω στη φωλιά !! Ποτέ όμως δεν χαλούσαμε τις φωλιές των μυρμηγκιών …Τη μόνη φωλιά που χαλάσαμε ήταν μια φωλιά από κόρακα και είχε μέσα και μικρά.., ήταν φτιαγμένη στην κορυφή μιας βελανιδιάς ..ακόμη ακούω το λυπητερό σκούξιμο των κορακιών που μας επιτέθηκαν πάρα πολλά αμέσως μετά  και για να γλυτώσω πήδηξα στο έδαφος απ την κορφή του δέντρου , ευτυχώς έπεσα μέσα σε ένα βούθνα και έγινα μπουχός!!!

Τις  μυρμηγκοφωλιές τις μελετούσα και μου ενέπνεαν κάποιο δέος ,τα μυρμήγκια δούλευαν τόσο μεθοδικά που τα παρατηρούσα για ώρες να πηγαινοέρχονται , άλλα για να βρούν κάποιο σπόρο και άλλα να επιστρέφουν φορτωμένα και να προχωράνε προς τη φωλιά …Πολλές φορές που άκουγα τα τζιτζίκια να τραγουδούν νόμιζα πως έδιναν το ρυθμό στις εργασίες των μυρμηγκιών ..Αλλά πάλι σκεφτόμουνα πως τα μυρμήγκια πρέπει να είναι κουφά για να μην εκτιμούν τη μουσική των τζιτζικιών ..Είχαμε μάθει κι εκείνο το μύθο με τον τζίτζικα και το μέρμηγκα  που δεν μου  άρεσε καθόλου , εγώ σκεφτόμουν πως αν ήμουν στη θέση του μέρμηγκα θα έδινα τα μισά στον τζίτζικα για να συνεχίσω να ακούω τη μουσική του!!!